dorobkiewicz


dorobkiewicz
{{stl_3}}dorobkiewicz {{/stl_3}}{{stl_4}}[{{/stl_4}}{{stl_7}}dɔrɔpkjɛviʧ̑{{/stl_7}}{{stl_4}}] {{/stl_4}}{{stl_10}}m {{/stl_10}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_4}}({{/stl_4}}{{stl_27}}pej{{/stl_27}}{{stl_4}}) {{/stl_4}}{{stl_14}}Emporkömmling {{/stl_14}}{{stl_15}}m {{/stl_15}}{{stl_4}}({{/stl_4}}{{stl_30}}pej{{/stl_30}}{{stl_4}}){{/stl_4}}{{stl_4}}, {{/stl_4}}{{stl_14}}Parvenü {{/stl_14}}{{stl_15}}m {{/stl_15}}{{stl_4}}({{/stl_4}}{{stl_30}}pej {{/stl_30}}{{stl_16}}geh{{/stl_16}}{{stl_4}}) {{/stl_4}}

Nowy słownik polsko-niemiecki. 2014.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • dorobkiewicz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. ów {{/stl 8}}{{stl 7}} z pogardą: ten, kto nie mając majątku, podporządkowuje swoje życie usilnemu zdobywaniu pieniędzy; ten, kto się dorobił majątku, wykorzystując sprzyjające okoliczności : {{/stl… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • dorobkiewicz — m II, DB. a; lm M. e, DB. ów «człowiek, który się dorobił majątku, pozycji społecznej niekoniecznie przez wytrwałą pracę, ale raczej przez wyzyskiwanie koniunktury; parweniusz» Dorobkiewicze wojenni …   Słownik języka polskiego

  • dorobkiewicz — Człowiek, który niedawno dorobił się i wydaje dużo pieniędzy, by pokazać swoją zamożność; nuworysz Eng. A person having only recently become rich and tending to tastelessly spend a lot of money to prove one s wealth; a nouveau riche …   Słownik Polskiego slangu

  • dorobkiewiczowski — dorobkiewiczowskiscy przym. od dorobkiewicz Dorobkiewiczowski dobrobyt …   Słownik języka polskiego

  • nadęty — nadętyęci 1. «mający zły humor, nadąsany, świadczący o czyimś złym humorze» Nadęta mina. Od rana był nadęty, nieznośny. 2. «zarozumiały, pyszałkowaty; świadczący o czyjejś zarozumiałości» Nadęty dorobkiewicz. Nadęty bufon. 3. «nienaturalny,… …   Słownik języka polskiego

  • nowobogacki — nowobogackiccy rzad. «odnoszący się do ludzi od niedawna wzbogaconych i do cechującego ich złego smaku, braku kultury» Dom urządzony z nowobogackim przepychem. Nowobogacki stosunek do dzieł sztuki. nowobogacki, nowobogacka w użyciu rzecz. rzad.… …   Słownik języka polskiego

  • nuworysz — m II, DB. a; lm M. e, DB. ów ( y) «człowiek niedawno wzbogacony; dorobkiewicz, nowobogacki» ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • parweniusz — m II, DB. a; lm M. e, DB. y ( ów) «dorobkiewicz, który wszedł do warstwy ludzi zamożnych i stara się ich naśladować; nowobogacki, nuworysz» ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • nowobogacki — I {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ib, nowobogackiccy {{/stl 8}}{{stl 7}} dotyczący ludzi od niedawna wzbogaconych, niemających kultury wewnętrznej ani dobrego smaku, gustu : {{/stl 7}}{{stl 10}}Nowobogackie urządzenie mieszkania. {{/stl 10}}{{stl 20}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nuworysz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. ów {{/stl 8}}{{stl 7}} z lekceważeniem, niechęcią o kimś, kto się niedawno wzbogacił i awansował społecznie; nowobogacki, dorobkiewicz <fr.> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • parweniusz — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos V, lm M. e, D. y || rzad. ów {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek, który się wzbogacił, przeszedł do wyższej warstwy społecznej, ale nie jest akceptowany przez jej członków; dorobkiewicz <fr> {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień